Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Μια μέρα του Φλεβάρη

       Σήμερα του Αγίου Βαλεντίνου μπαίνοντας στην τάξη την πρώτη ώρα τα παιδιά μου ευχήθηκαν χρόνια πολλά! Και προχώρησαν σε αστεία πειράγματα των συμμαθητών και των συμμαθητριών τους για το ποιος ή ποια γιορτάζει σήμερα...
      - Σήμερα γιορτάζουν όλοι, ανταπάντησα εγώ, είναι η γιορτή της αγάπης κι όχι μόνο του έρωτα. Η γιορτή αυτού του ξενόφερτου Αγίου έχει παρερμηνευθεί στην Ελλάδα ως γιορτή μόνο των ερωτευμένων, αλλά στην πραγματικότητα γιορτάζουν όλες οι μορφές της αγάπης!
Με κοίταξαν για λίγο - πολύ λίγο - σκεφτικοί, αλλά συνέχισαν σε κλάσματα δευτερολέπτου τα πειράγματα. 

      Κι όπως τα κοιτούσα, θυμήθηκα μιά άλλη τάξη, μια άλλη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουν στην Α΄ Γυμνασίου και ήμουν "φυτό με περικοκλάδες". Για τον μοναδικό αυτό λόγο κάποιες συμμαθήτριές μου θεώρησαν αστείο να μου στείλουν μια ψεύτικη κάρτα με ερωτική εξομολόγηση από έναν άγνωστο θαυμαστή. Φυσικά, δεν το πίστεψα, αλλά εκείνες συνέχισαν το πείραγμά τους όλη την ημέρα. 

      Κι ενώ όλη αυτήν την ιστορία την είχα θάψει μέσα μου, σήμερα αναδύθηκε από το υποσυνείδητό μου και τη μοιράστηκα με τους μαθητές μου. Με άκουσαν σοβαροί σοβαροί κι ελπίζω να πέρασα έστω και στους μισούς το μήνυμα ότι δεν μπορούμε να παίζουμε με τα αισθήματα των άλλων κι ακόμα κι αν κάνουν ότι δεν τους πειράζει, στην πραγματικότητα απλά το θάβουν μέσα τους και μπορεί κάποια στιγμή να έρθει απροειδοποίητα στην επιφάνεια μια άλλη μέρα του Φλεβάρη...


Υ.Γ. Για να μην κλείσουμε απαισιόδοξα αυτή την ανάρτηση στο τέλος της ώρας τους είπα ότι σήμερα το βράδυ έχουμε ραντεβού με τον άντρα μου να μου κάνει το τραπέζι στο piano restaurant ενός από τα ωραιότερα ξενοδοχεία της Καβάλας. 
Σας αφήνω να ετοιμαστώ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου