Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Γιατί δε με ακούνε οι πολιτικοί;

Και ήρθε η ώρα να ρωτήσω το μεγάλο ερώτημα!
Αυτό που βρίσκεται συνέχεια στην άκρη της γλώσσας μου και δεν τολμά τόσον καιρό να ξεμυτίσει.
Αυτό που ήταν η πρώτη ίσως ερώτηση που ήθελα να κάνω απευθυνόμενη σε ένα άγνωστο κόσμο (που ίσως ποτέ δε θα διαβάσει το φτωχό μου blog).
Και θα το κάνω! Here goes...(που λέμε και στα ελληνικά) : ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΕ/ΜΑΣ ΑΚΟΥΝΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ;;;;
Πείτε μου γιατί;
Είναι μήπως δικό μου το πρόβλημα;
Μη και δεν τα λέω αρκετά δυνατά και δε με ακούνε; Δεν μπορεί τόσες ασκήσεις θάρρους έκανα με το Λαζόπουλο-Μήτσο (Αει χάσου μυρμηγκάκι!)
Μήπως τα λέω μπερδεμένα και ακαταλαβίστικα;  Δεν μπορεί το μήνυμα της 6ης Μαϊου ήταν αρκετά ξεκάθαρο (λέω εγώ τώρα!)

Είναι μήπως δικό τους πρόβλημα;
Μήπως βρίσκονται πολύ ψηλά, πολύ μακρυά από το λαό και δεν μπορούν να τον ακούσουν;
Μήπως κωφεύουν τεχνηέντως;
Μήπως με πάσα ειλικρίνεια προσπαθούν, αλλά δεν μπορούν να ακούσουν τι τους λέω/λέμε;
Μα τότε είναι πάλι δικό μου/μας το πρόβλημα και δική μας και η λύση: εμείς έχουμε το μαχαίρι, εμείς και το καρπούζι....
Ήρθε η ώρα να πάρουν δρόμο όλοι όσοι έφεραν τη χώρα μου/μας σε αυτή την κατάσταση! ´Ηρθε η ώρα να αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό! Ήρθε η ώρα να μπουν νέα πρόσωπα στη Βουλή!
Και λέγοντας ¨νέα πρόσωπα¨ σε καμία περίπτωση δεν εννοώ τους νεο-εκλεγέντες χρυσαυγίτες.
Ξέρω ότι σε μία Δημοκρατία έχουν θέση όλοι. Σε μία Δημοκρατία έχουν δικαίωμα λόγου και οι πιο μεγάλοι εχθροί της (αυτό άλλωστε είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αλλά και μειονέκτημά της - όπως λέω στα παιδιά στην τάξη). ´Ομως πώς να δεχτώ ότι οι Έλληνες δεχτήκαμε να μπούν στη Βουλή άτομα που υποστηρίζουν ως αξίες τους το ρατσισμό και την ξενομανία, τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό.... Δεν το χωρά ο νους μου.

Δυστυχώς, η Ιστορία δεν διδάσκεται αρκετά καλά στα σχολεία (και αναλαμβάνω πλήρως το μερίδιο της ευθύνης που μου αναλογεί). Γιατί αλλιώς, πώς να δικαιολογήσω το γεγονός ότι 7% των Ελλήνων ψηφοφόρων ξέχασε ότι και ο Χίτλερ αναδύθηκε μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες και ότι επικρατούσαν και τότε παρόμοιες συνθήκες οικονομικής κρίσης και αναταραχής σε διεθνές επίπεδο και ο γερμανικός λαός ψάχνοντας κἀπου να στηριχτεί, λανθασμένα θεώρησε πως οι εθνοπατριωτικές εξάρσεις και φανφαρονισμοί είναι το σταθερότερο σημείο....


Για να επανέλθω στο πρώτο μου ερώτημα.... Δε μας ακούνε. Κάντε κάτι να το αλλάξουμε!

1 σχόλιο:

  1. Απλά Μαίρη...σε ευχαριστώ για το ζεστό σου σχόλιο στην ανάρτηση μου!! Το ερώτημα σου καίριο και αυτό...Κάτι προφανώς κάνουμε λάθος για να μην μας ακούν...δεν μπορεί να φταίει μόνο η αναισθησία τους...Ισως φταίει κι η φωνή μας που δεν είναι αρκετά δυνατή!! Πολύ ωραία ανάρτηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή